همگی سلام
قبل از اینکه با من همراه بشید برای خوندن پست , نکته ای رو باید بگم
ببخشید از اینکه مطالب رو تیکه به تیکه مینویسم و پشت به پشت هم در یک خط قرار نمیدم
این سبک نوشتن طوریه که اگه پشت هم بنویسمش مثل آهنگ رپ در طولانی مدت سر درد می آره بنا بر این هی اینتر میزنم تا نوشته ها تیکه بشه
متاسفانه اینطوری مطالب طولانی تر جلوه میده ,مرسی از شکیباییتون

صبح به زحمت از رختخواب , خودمان را کندیم
کمی لبه ی تخت نشستیم,  گیج گیج, نگاهمان را به مقابل دوختیم
تقلا کردیم برنامه روزانه مان را به یاد بی آوریم که جز ضعف , چیز تازه ای یادمان نگرفت
چرخی به عادت یک بیمار که قرص هایش را گم کرده باشد در خانه زدیم
همه چیز , سر جایش بود چرا فکری شدیم ممکن است  آنگاه که ما در بستر, خواب که نه,  مرده بودیم کسی قانون نیوتن را دست کاری کرده باشد
چیزی در هوا معلق نبود
جز چند مگس سمج زبان نفهم که داشتن با ازت و نئونو اکسیژن کشتی میگرفتن
هر از چند گاهی هم ما را به فیض میرساندندو مهربان , خودشان را به آغوشمان می افکندند
تنها اتفاق مهمی که افتاد و ما را به اندازه ی دیدن شهاب سنگ در آسمان , متعجب و مهیج ساخت,  این بود که
مرد مریخی , نه به مثال یک مریخی ی منجمد , بلکه همانند یک ونوسی ی گرم و تابستانی , مهربان شده بود و در یک عملیات انتحاری ریشه ی تشنگی را از بیخ و بن کند
یعنی گل های زیبای رویایی مان را سیر آب کرد ,دستی هم به آکواریوم بردو با غذا به دیدار قلمبه , هیولا و نارنجی رفت
بوی خاک باران خرده مشاممان را نوازش میداد
آخ که چه حسه فضایی یی ما را سخت فشرده بود
کاش میشد یک قسمتی از خانه همیشه بارانی باشد ,من ساتیصمی ی روزهای بارانی ام
دوست می دارم وقتی باران,  تند و محکم میزند بروم پیاده روی
به درک,  بگزار خیسه خیس بشوم
در روز های بارانی کمتر شگفت انگیزان 2 پا رغبت میکنند بروند بیرون,
دلمان خنک اینطور شهر,  آرام تر به نظر میرسد قشنگ تر تر تر میشود

مجتبی فکر کنم باید از قرصات به منم بدی لطفا قبل اینکه بشوریشون بده خودم که خوردمشون میرم زیر بارون هم خودم هم خیالم هم قرصا رو با هم میشورم

خانه, بوی نم, بوی زیر زمینه نمور را میداد از همان زیر زمین ها که فول آپشن هستند
,همان ها که سوسک های عظیم جسه و موش های قاتل به همراه یک کلونی عظیم کرم های قرمزه لرزانه خاکی دارند
اندکی خمیازه کشیدیم و آرواره ها را تکاندیمو
کرم های خوابیده در دندان هایمان  را هم بیدار کردیم که برویم با هم صبحانه را برسانیم به سلول های خاکستری
هح , بله آن وقت اینجور تکان تکان و کسل کسل پژمرده رفتیم سراغ صبحانه
زیر کتری را  آتش کردیم پنیر و عسل و مربا را با یک دست و
با دست دیگر حلوا شکری و کنجد و هویج را همینطور کشان کشان آوردیم گذاشتیم روی میز
هر وقت سیستمه مان پیاده شده باشد کم حوصله و خواب آلو باشیم
اینطور بیمار گونه دلمان میخواهد چیزهای بی ربط و  با ربط را در هم ,با همبا هم بخوریم بعد
رانیتیدین , آمپرازول , قرصه هضم و ببخشید یک مسهل را با هم قورت میدهیم برای پیشگیری از حملات شدید درد معده
خدا را شکر کردم که از قبل,  کره که حالا مثل روغن آفتاب گردان آب شده بود را روی میز,  گذارده بود
قالب پنیر دیگری هم در ظرف بود با یک سیب و کمی شیره ی خرما
خب بله مرد مریخی صبحانه را میل کرده بود و فکر کنیم چون دیرش شده بود لاشه ی باقی مانده از صبحانه را ناپدید نکرد
البته بهتر چون دست ما هم جایی برای نگه داشتن سیب و شیره خرما نداشت
بله پهن شدیم روی صندلی و اقدام کردیم به تناول صبحانه
بح بح چه تناولی
هر چه پی نان روان شدیم نبود که نبود بی انصاف , ته تمام نان ها را بالا آورد
باز عمو حسین بیاید مارا ارشاد کند بگوید زن باید اِل باشد بل باشد
برادر من حتی یک شکنجه گر ساواک هم پنیر را با این کوفتی نان میدهد دم زندانی اش
دهه کفرمان را شاکی نکنید که نطقه فمنیستی مان گل میکند ها
بله دلتان خنک به همان ترتیبی که راه یخچال تا آشپزخانه را کوه نوردی کردیم به همان طریق
اما اسفناک تر به اضافه شیره خرما و کره ی متلاشی شده با تکه ی پس مانده ی پنیر را صخره نوردی کردیم
آمدیمو نشستیمو سیب و هویج را گاز گاز خوردیمو قرص های ناکام را در کشو چپاندیمو رفتیم نشستیم روی مبل
کمی فکر کردیم که حوصله ی چه کاری را داریم آیا
به صورت کاملا باورنکردنی پی به این حقیقت بردیم,
وای , بار الاها حتی حوصله فکر کردن را هم نداریم
به ناچار برای اینکه کار مفیدی در خاطرات امروزمان ثبت کنیم
پیله کردیم به ماهی ها ,اینبار درست مثل یک بیمار واقعی هی تلنگر زدیم به شیشه آکواریوم
تا ببینیم بیمار های دیگر که میگویند مبادا به تونگ ماهی تلنگر بزنید که جا در جا 3 تا سکته را با هم میزنندو اینهادرست میگویند
یا اینکه مثل ما قرص هایشان را نمیخورند و فیلسوف میشوند
بله دقیقا درست اندیشه کرده بودیم ماهی ها که نمردند هیچ بلکه انگار برایشان سمفونی مینوازم به تکاپو در آمده
و خرده سنگ ها را با نیروی بیشتری از کف جا به جا میکردند
بگذریم که فک ام داغ میکندو علم و علوم را به چالش می کشانم, بهتر است بشنویم از حاله کتری
تمام آن روز  مگسی را تا شب , هی زیر کتری را خاموش کردیم هی روشن کردیم
هی حوصله ی چای خوردن می آمد هی نمی آمد
خلاصه که آب کتری تمام رفتو هی باز به آب اش گرفتیمو هی باز آب اش ته رفتو هی باز روز از نو و روز از نو
سرتان را به درد نیاورم این شد که بالاخره همه ی این بیحوصله گی ها با فرا رسیدن شب به اتمام رسید,راستی نان هم در یخچال بود
کمان که مغزمان بی حوصله تر از آن بود که یادمان بیآورد

شب که رفتیم سراغ خاطراتمان دیدیم هر سال دم بهار بیمار میشویمو کم حوصله
یک روز آبو هوای دلمان ابریو بارانیست روز دیگر اما آفتابیو داغ
یک روز سرد , یک روز گرم , یک روز مهربان , یک روز بد اخلاق
یک روز شنگولو من گول یک روز حتی حوصله ی حبه ی انگور را هم نداریم
دهه چه بهار بی ثباتی

پی نوشت :بهار را دوست نمیدارم بی ثباتی را نیز
تکمیلی:با تشکر از قرص های مجتبی که کمک کردند اراجیف نامه هایم را در قالب پست برسانم به محله
روزهاتان آبی ,شب هاتان پرتقالی