خواستم ادامه پرتولوژی انتهای گوشکن را بنویسم که حس هجو کردنم آمد. چه کسی را؟ چرا و چگونه؟
خودم را، همینطوری، به روش آدمیزاد.
آقا کامبیز، حرف برای گفتن نداری، مجبوری پست بذاری؟ اگه اولین و آخرین کسی که به پست خندید، خودت بودی چی؟
داد می زنی که من استاد طنز نوشتنم، حرف مفت. بچه ها تحویلت می گیرن، خیال باطل.
مگه نگفتی استاد تیره کردن روابط خودت با دیگران هستی؟ این گوی و این میدان. برو‌بچ آماده اند تا این رابطه را خراب کنی.
خدا نکنه یکی بگه آقای اسدی شما خیلی خوب هستی، من به شما ارادت خاص دارم. سرگیجه می گیرم و اول فکر می کنم راست میگه، دوم باور می کنم وظیفه‌ی شخصیشه و سوم ازش می خوام کارشو ادامه بده.
همکارم زنگ زده با احترام کامل میگه ” آقا کامبیز عزیز و مهربون، می خوایم فلان کار را انجام بدیم، می خوای تو هم سهیم باشی؟”
فرمودم هر غلطی از طرف من دلت خواست انجام بده.
در این جواب چی نهفته است؟ به ظاهر هیچی! در حقیقت چیزی…
به نظر شما به اون همکار توهین شده؟ از نظر خودم نه.
رییس میاد با ادب زیاد میگه کامبیز جان اجازه میدی برم؟ میگم نه! میگه بهتره اجازه بدی چون اجازه ندی هم میرم.
آیا اگر نیاز به اجازه من نیست، چرا می پرسه؟
در یکی از پستهام کامنتهای زیادی گذاشتید. فکر کنم ۲۵ ۶ تا بود. با خودم فکر کردم که اگر من یک عطسه کنم، حداقل ۱۵ و حداکثر 41 لایک می گیرم. آخه چراااا؟
خواهش می کنم این عضو را تحریم کنید تا دیگه پررو نشه. آقا، خانم! باور کنید من بیشتر از پیام خصوصی که قبلا گفتم، عقده دارم که کامنت های پستام زیاد بشن.
اصلا ممکنه خود این پست که الآن زدم این فکر را به وجود آورد که من اینطوری نیستم و دارم شوخی می کنم.
بالاتر از شوخی، فیلم بازی کردن است. آره شاید من فیلم بازی کنم تا شما بگید واااییی این دیگه کیه. داره با خودش شوخی می کنه، همون اصطلاح خودشیرینیست تا ما بیشتر دوستش داشته باشیم و اینبار تعداد کامنت ها به 50 تا برسه و دهن مجتبی سرویس بشه.
برادر، خواهر من٬ نکن خوب نیست. کامنت نذار تا سرم بیشتر از این گیج نزنه.
فکر می کنید کامنت نذارید و بهم محبت نکنید چی میشه؟ اول از سرگیجه خبری نیست. دوم حساب دستم میاد که کی هستم. سوم شما سرکار نمیرید.
ظرفیت وقتی پایین باشه هرچی ارادت داشته باشید لبریز میشه و زمانی می رسه که واکنش بدی در انتظارتون هست. پس چی فکر کردید؟
هشدار میدم که دیگر کسی به پست من سر نزند، کامنت نذارد و من را با اعتماد به نفسم تنها بگذارد.
درود بر کسانی که با دلی روشنتر از آتش امشب، حقیقت را کشف میکنند و من را با سیاهی های قلبم تنهاتر از همیشه می‌ گذارند
بیایید برای آخرین بار مرا هجو کنید