سلام به همه ی دوستان.
خب این دفعه هم یه جشن تولد دیگه قراره با هم بگیریم.
این بار تولد یه خانم معلمه.
این خانم معلم کسی نیست جز:
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.

خانم محب.
سرکار خانم محب، ما به نمایندگی از تمام اهالی محله ی نابینایان، زادروز شما رو تبریک میگیم و امیدواریم که سالهای سال با افتخار در کنار خانواده ی محترمتون زندگی سرشار از خوشبختی و موفقیت رو داشته باشید.
همینجا بگم که عمراً نمیتونید حدس بزنید که من کی هستم خخخ.
اما تیم مدیریتی دست به دست هم دادن تا این تولد رو با هم جشن بگیریم.
ملیسا که کیک درست کرده، شهروز و سعید کار موسیقی جشن رو دارن میکنن، عمو چشمه هم برنامه ریزیها رو کرده، امیر هم که مرخصی داشت برای ازدواجش، بقیه هم که توی کارها به بچه ها کمک کردن، یکیمونم اومده داره پست میزنه.
انقدر کنجکاوی نکنید نمیگم کی هستم خخخ.
آهان راستی مجتبی هم قراره همه ی هزینه های تولد رو پرداخت کنه خخخ.
حالا بریم سراغ مراسم تولد.
خانم محب، با آرزوهای قشنگ، شمع تولدتون رو فوت کنید تا اتفاقات خوب یکی پس از دیگری در انتظار شما باشن.
یک، دو، سه.
همه دست، جییییغ، هوراااااا!
دیگه زحمت بریدن کیک هم افتاد گردن خودتون.
هدیه ی تولد شما هم یه کارت هدیه ی یک ملیون تومنی هست که مجتبی شخصاً تقدیم خواهد کرد خخخ.
دیگه خودتون باهاش کنار بیایید.

این چندمین تولد توست?
و چندمین انبساط مجدد کائنات؟
این چندمین بارخلقت است؟
و چندمین انفجار سکوت؟
چندمین لبخند آفرینش؟
خورشید را چندمین بار است که میبینی؟
و پروانه ساعتها چندمین بار است که میچرخد؟
و ثانیه چندمین بار است که به احترام تو برمیخیزد؟
چندمین بار است که مجدداً نفس میکشی؟
چندمین دم!؟
چندمین آن!؟
آه که تو چقدر خوشبختی!
و جهان چه پرغوغاست
که بینهایتمین تولد تو را جشن میگیرد . . .

خب دیگه. بریم به تولد بازیمون برسیم.
خانم محب، بازم تبریک. این شما و این کامنتها و بچه ها.