Tag: خاطره

ضمن درود فراوان و عرض ادب! دیروز صبح به اداره رفتم، ساعت ده و نیم بود که به سمت اصفهان حرکت کردم و به خیابان سپاه به اداره مرکزی خودمان رسیدم و پس از انجام کارهای اداری ساعت بیست دقیقه به سیزده به سمت اروپا حرکت کردم، ساعت حدود 14 بود که به مقصد رسیدم و ناهار را با دوستان که چلو قورمه سبزی بود زدیم به بدن، عصر در حال استراحت بودیم که گفتند فردا یه اتوبوس به مارکده میرود و صبح ساعت هفت از خواب ناز پروندندم و پیاده بیست دقیقه در خیابان سرگردان بودم که سوار اتوبوس مربوطه شدم، ساعت حدود ده بود که به جایگاه

بچه های خوب و دوست داشتنی محله سلام خیلی وقته که اینجا پست نمیزنم شاید وقت نداشته باشم شایدم چیزی به ذهنم نرسید که بنویسم ولی اتفاقات خوب باعث شد که دوباره بنویسم. سال قبل در چنین روزی پستی با عنوان شب سیاه نوشتم شب 16 تیر که خیلی برام دردناک بود خیلی از شما ها اونجا سعی کردید بهم روحیه بدید تا برگردم به مسیر اصلی زندگیم. اونجا کامنتی از پریسا اومد که پر از حرفهای خوب بود و فقط یه جمله زیبا گفت بیا به هم قول بدیم که همه چیز را درست کنیم تا گذشته را فراموش کنیم و بتونی موفق باشیم من هم قول دادم.

سلام. شاید یک ماه گذشته باشد از موقعی که رهگذر به مناسبت تولد سمانه خانم این فایل صوتی جذاب را ضبط کرد و به من داد تا در محله منتشر کنم. توی این مدت یکسری مسائل پیش آمد که نگذاشت بموقع انجام وظیفه کنم و خلاصه شرمنده هردو بزرگوار عزیز شدم. تا بیش از این دیر نشده ضمن عذرخواهی مجدد, فایل را از این لینک تقدیم حضور شما می کنم. امیدوارم سمانه خانم تبریک بیات مرا به مناسبت تولدشان بپذیرند.

در از اون طرفه. چرا بیرون نمیری؟ چرا دوباره برمیگردی؟ گفتم: که پول خرد نداریم. بفرمایید بیرون. برو دیگه. ای بابا. چی؟ پول خرد. من خودم دارم. خیلی هم دارم. عجب گداهایی هستین شما! خوب دیگه. ما هم باید یه جورایی اموراتمونو بگذرونیم. یعنی ما حق زندگی نداریم. این جعبه رو میبینی. توش همش پول خورد هست. بذارین تکونش بدم تا متوجه بشید. میشنوید صداشو. یا بیشتر تکونش بدم. وای خدا. چه قدر پول خود توشه. قابل شما رو نداره. بعله. پول زیاد توشه. همشم خورده. این جوریاست دیگه. میگم: روزی چه قدر کاسبین. خوب. این بستگی داره به اینکه طرفت کی باشه. ولی در میاد دیگه. خدا رو

بسیار سفر باید، تا پخته شود خامی، صوفی نشود صافی، تا در نکشد جامی.   چند روز پیش، توسط یکی از همکاران خوش ذوقمان به منطقه ییلاقی شان دعوت شدیم. حدود ساعت دو بعد از ظهر به اتفاق دو تن از همکاران و خانواده شان از گرما و شرجی شهر رشت رهسپار آن دیار خوش آب و هوا شدیم. از رشت، انزلی و رضوانشهر گذشتیم و به شهر پَره سَر رسیدیم. در نزدیکی سه را پونِل، به خانواده میزبان ملحق شدیم و به همراه آنها به خانه زمستانی شان رفتیم. بعد از قدری استراحت و گفت و گو، به سمت آبشار ویسادار حرکت کردیم. به نقل از یک خبرنگار:

سلااااام سلااام خوبین خوشین سلامتین آره من فضولم تا حالا صداقت در حد من دیده بودین خخخخخ خخخ امروز تصمیم گرفتم یک خاطره از دانشگاه بنویسم امیدوارم که مثل من شما هم لذت ببرین من و یکی از دوستام هم رشته ای هستیم یک روز مجبور شدیم تو دانشگاه بمونیم ظهر شد ما هم زیاد گرسنه بودیم تصمیم گرفتیم بریم و یک ساندویچی پیدا کنیم خلاصه رفتیم و رفتیم یک مسیر طولانی رو طی کردیم حالا هیچ اطلاعی هم نداشتیم فقط میدونستیم که این حوالی باید یک ساندویچی وجود داشته باشه وقتی که بوی ساندویچی به دماغ مبارک خورد زیاااد شادان شدیم آخ جون یافتیم همین جور که به

سلامی پس از هفته ها دوری, به وسعته دلهایتان. چه طورید هم محله ای ها؟ خوبید؟. خوشید> خوش میگذره. به دانش آموزان و دانشجویاان چه طور؟ من همین الان از مسافرت برگشتم. شاید نیم ساعت باشه. از طرف انجمن نابینایان سنندج به مریوان و اورامان رفتیم. واقعا جاتون خالی. راستی که برای شروع امتحانات آماده شدیم. جانی تازه گرفتیم. آهان میگفتم. خلاصه رفتیم و دو روز ماندیم. من از همینجا از مسئولان انجمن نابینایان سنندج قدردانی میکنم. از تمام این دو روز شنا کردن و قایق سواری در دریاچه زریوار, بزرگترین دریاچه ی آب شیرین جهان یه چیز دیگه بود. دوباره جاتون خالی. انشا الله یه بار قسمت بشه

به نام کسی که خودش میدونه کی هست سلام دوستای خوبم خوبین خوشین سلامتین کاش صداتون رو میشنیدم که از اعماق وجود میگید به تو چه ربطی داره دختر مگه فضولی خخخ کسی  نیست بگه خوب اگر فضول نبودم نمیپرسیدم خوب داداشای گل و آبجیهای عزیزم امروز تصمیم گرفتم دور هم جمع بشیم یک کم بخندیم تا شاید محض رضای خدا یکی بهمون حسادت کنه کیف میده به خدا الکی مثلا من شادم خخخ خخخخ خخخ یک خاطره تعریف میکنم براتون که واقعا بخندین تا بقیه بهتون حسادت کنن یک سال با دختر خالم رفته بودم مشهد ما رفتیم عطر بخریم من زیاد عطر بو کرده بودم بنابر این

سلام بر شما. چون گزارشگر نیستم لذا بر خود فرض نمی دانم تمام جزئیات اردو را به اطلاع دوستان برسانم و از طرفی چنین کاری را نیز که منظورم گزارشگریست به قول مشهدی ها یاد ندارم که همان بلد نیستم خودمان می شود؛ بنا بر این فقط مطالبی چند را خدمتتان عرض می کنم. اول از مجتبی خادمی مدیر محله و آقای عدسی و خانواده شان و راننده اتوبوس و مادر آقا عباس کاظمی تشکر ویژه ای می کنم و بعد هم از تمام کسانی که بیناییشان را بی دریغ هدیه راه ما می کردند و هر جا لازم بود کمکمان می نمودند باز هم تشکر ویژه می کنم؛